| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Zbigniew Bać |
| Data urodzenia | 19 listopada 1930 |
| Miejsce urodzenia | Rzeszów |
| Data śmierci | 5 stycznia 2021 |
| Zawód | architekt, wykładowca, badacz |
| Znany z | twórca nurtu «habitaty» |
| Alma mater | Politechnika Wrocławska (1956) |
| Stopień naukowy | profesor (mianowany 1992), doktor (1967) |
| Główne miejsca pracy | Politechnika Wrocławska; Uniwersytet Zielonogórski; uczelnie w Warszawie; wykłady w Mosulu |
| Członkostwa | Stowarzyszenie Architektów Polskich (od 1956), Dolnośląska Okręgowa Izba Architektów, Serbska Akademia Architektury |
| Wybrane projekty | Liceum Ogólnokształcące w Zakopanem (1960, razem z T. Brzozą i E. Król-Bać) |
| Pochówek | Cmentarz św. Wawrzyńca we Wrocławiu (sektor 13-1-109) |
| Odznaczenia | Krzyż Oficerski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal KEN i inne |
Z urodzeniem w 1930 roku i działalnością aż do śmierci w 2021 roku Zbigniew Bać związał wieloletnią pracę naukową i projektową. Był autorem koncepcji określonej jako «habitaty», prowadził zajęcia i kierował jednostkami akademickimi na kilku uczelniach.
Życiorys i kariera akademicka
Studia architektoniczne ukończył na Politechnice Wrocławskiej w 1956 roku i podjął pracę na Wydziale Architektury tej uczelni. W 1967 roku obronił doktorat na temat wpływu układów funkcjonalno-przestrzennych na kompozycję architektoniczną rozwojowych szkół podstawowych. W latach 1975–1980 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Architektury i Urbanistyki.
W 1980 roku Minister Kultury i Sztuki nadał mu status Twórcy. W latach 1980–1983 prowadził wykłady na Wydziale Architektury w Mosulu. W 1992 roku został mianowany profesorem i objął kierownictwo Katedry Projektowania Architektury Mieszkaniowej na Politechnice Wrocławskiej.
Działalność dydaktyczna i organizacyjna
Był twórcą i organizatorem Szkoły Naukowej Habitat, działającej przy katedrze architektury mieszkaniowej od 1985 roku do 2021 roku. W latach 1998–2000 był dziekanem Wydziału Architektury Wyższej Szkoły Gospodarowania Nieruchomościami w Warszawie. Od 2007 do 2015 roku był związany z Wydziałem Architektury Wyższej Szkoły Ekologii i Zarządzania w Warszawie.
Od 2010 roku pracował na Uniwersytecie Zielonogórskim: najpierw na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska, potem kierował Instytutem Architektury i Urbanistyki (2013–2016) oraz Zakładem Projektowania i Teorii Architektury (od 2016). Przewodniczył Komitetowi Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk w latach 2005–2016.
Projekty, dorobek naukowy i opieka naukowa
W dorobku twórczym wymienia się 45 prac naukowych oraz 180 opracowań projektowych, w tym 40 projektów konkursowych. Do realizacji projektowych należy Liceum Ogólnokształcące w Zakopanem z 1960 roku, zaprojektowane wraz z Tadeuszem Brzozą i Elżbietą Król-Bać.
Współpracował przy kształceniu kolejnych pokoleń architektów: wypromował ponad 250 prac dyplomowych, w tym 15 na Uniwersytecie w Mosulu. Był promotorem 16 rozpraw doktorskich, recenzentem 21 doktoratów, autorem 12 recenzji habilitacyjnych, 15 recenzji w postępowaniach o tytuł profesora oraz 22 recenzji wydawniczych.
Odznaczenia i nagrody
Otrzymał m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2014), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1987) oraz Złoty Krzyż Zasługi (1976). Otrzymał także Medal Komisji Edukacji Narodowej (2002), Złotą Odznakę SARP oraz Medal i Złotą Odznakę Politechniki Krakowskiej (2005).
Wyróżnienia branżowe i uczelniane obejmują Nagrodę III stopnia Komitetu Architektury i Urbanistyki za osiągnięcia w projektowaniu (1969), Nagrodę I stopnia Rektora Uniwersytetu Zielonogórskiego za całokształt dorobku (2016) oraz nagrodę zespołową II stopnia Rektora Uniwersytetu Zielonogórskiego za osiągnięcia dydaktyczne (2017).